Farklılıkları anlamak, yetiştirdiğimiz çocuklara anlatmak...

|

Farklılıkları anlamak, yetiştirdiğimiz çocuklara anlatmak... A Farklılıkları anlamak, yetiştirdiğimiz çocuklara anlatmak...

Semiha Yardımcı’ya  ithafen…
Zeynep 8 yaşında... 1,5 yaşında Atipik Otizm tanısı almış dünya güzeli bir kız. Benim kızım.. Her yıl bu zamanlarda biraz otizmden, biraz Zeynep Kızı’ndan, biraz da ailelerin yaşadıklarından, çevrenin tepkilerinden söz etmeye çalışıyorum.

Bu yıl bizim için en zor yıllardan biriydi çünkü Zeynep ilkokula başladı. Yaşıtlarından bir yıl geç gitti Zeynep. Çünkü annesi hazır değildi öncelikle böyle bir döneme.. Uykular kaçtı, kaygılar çoğaldı, bir yıl tabiri yerindeyse kaçıldı ama yaş 7 olunca kaçınılmaz son gerçekleşti ve Zeynep tam kaynaştırılmış eğitim raporuyla okula başladı.
Bahçelievler Nebahat Keskin İlköğretim Okulu mahallemizin okuluydu ve öyle güzel denk düştü ki okulun müzik öğretmeni Sayın Saliha Tılıç tanıdık çıktı. Saliha Öğretmen Zeynep hakkında Okulun Müdürü Sayın Hami Canbolat’a, rehber öğretmen (ki dost denebilir kendisine) Sayın Esin Çelikkaya’ya ve 1. Sınıf öğretmenlerine bilgi verdi. Zeynep’i üstlenebilecek bir öğretmen arayışı başladı. Bu süreçte özellikle müdürümüzün, rehber öğretmenimizin ve Saliha Öğretmenin çabası gözlerimi yaşarttı. Sonra dikkat ettim Nebahat Keskin İlköğretim Okulu'nda birçok farklı çocuk var ve hepsi için aynı çaba, özen gösteriliyor.. O zaman gözyaşlarım iki kat arttı.”Böyle okullar da varmış” dedim..
Zeynep için 14 kişilik bir sınıf bulundu ve Zeynep eğitime başladı..

Burada hemen“gölge öğretmen" lerden bahsetmem gerek. Gölge öğretmen Zeynep ve benzeri çocuklarla okula giden, sınıfta ve teneffüste bu çocuklara refakat eden bu konuda eğitim almış genelde üniversite öğrencisi genç bireyler. Bizim bu süreçte en çok yorulduğumuz konu. Bir süre sonra Zeynep okula adapte oldu ama ne yazık ki devamlılığı sağlayan ve disiplinli gölge öğretmen arayışı birinci dönem boyunca sürdü.
İkinci dönemin ilk başında bir darbe daha aldık ve sınıf öğretmenimiz başka bir okula atandı, Zeynep’lerin 14  kişilik sınıfı dağıtıldı. Süreç başa döndü ve yeni bir öğretmen arayışına girdik.
Benim yine uykularım kaçtı, kaygılar arttı. Zeynep öğlenci idi sabahçı oldu ve 30 kişilik bir sınıfa geçti.. Yeni öğretmen, yeni sınıf, yeni periyot..

Bütün yazının temeli şimdi başlıyor..
Şimdi size Semiha Yardımcı’dan söz edeceğim..
Semiha Öğretmen deneyimli bir ilköğretim öğretmeni. 30 kişilik bir sınıfta disiplinle sevgiyi harmanlamış bir eğitimci. Başta Zeynep’i almakta çekindi çünkü daha önce otizmli bir öğrenci okutmamıştı. Açıkçası onunla ilk konuştuğumda hissettiğim şey; aslında böyle bir deneyime gerek olmadığını düşünmekti.. Sezgileri ve iyi bir eğitimci olması zaten onu bu konuda doğru kılıyordu. Akademik çalışmayı değil, Zeynep’in okula uyumunu önemsedi ve “okulu, beni, arkadaşlarını severse akademik başarı kendiliğinden gelir” dedi. İlk işi otizmi araştırmak ve Zeynep’in özel öğretim kurumuna gidip bilgi almak oldu.

Bir veli toplantısı yaptı, Zeynep’in durumunu diğer velilerle paylaştı ve “Eğer biz Zeynep’i aramıza katabilirsek, 4 yıl sonra bu okuldan hepimiz bir şeyi başarmış olarak gururla ayrılırız” dedi. Çocuklara kendi farklılıkları üzerinden Zeynep’in farklılığını anlattı ve Zeynep’in farklılıklarını çocuklar üzerinde normalleştirdi, kabul ettirdi. 3 aylık  süreçte Zeynep’i sınıfla birlikte bir sinema, bir tiyatro oyununa götürdü ve Zeynep arkadaşlarıyla film, tiyatro izledi.  Bunun dışında akademik çalışma dediği gibi kendiliğinden geldi ve Zeynep bütün sesleri, heceleri öğrendi.
Bu yazı öncelikle, Semiha Hanım ve onun gibi harika öğretmenlere, Hami Canbolat gibi müdürlere, Esin Çelikkaya gibi her öğrenciyle ayrı ayrı ilgilenen rehber öğretmenlere, o güzel velilere, onların o güzel çocuklarına ve müziği sevdiren, bütün öğrencileri tarafından sevilen güzel insan Saliha Tılıç’a ithaf edilmiştir.
Her otizmli çocuk dilerim Zeynep kadar şanslı olur. Dilerim daha birçok ailenin böyle teşekkür ettiği kurumlar, eğitimciler, veliler, çocuklar vardır.
Bu biraz da bizim elimizde.. Farklılıkları anlamakta ve yetiştirdiğimiz çocuklara anlatmakta..
Her yıl aynı şeyi söyleyerek yazımı bitiriyorum:
Otizm aslında inanılmaz keyifli bir dünya..
Kızımdan çok şey öğrendim. Bütün hayat algılarım değişti, güzelleşti. Aldığım en güzel hediye için hayata teşekkür ederim..

GÖKSU COŞKUNLAR