İnci Sözlük: İnci inci tatmin

|

İnci Sözlük: İnci inci tatmin A İnci Sözlük: İnci inci tatmin

Dilin sınırı nedir? Ya da söylemenin ve adlandırmanın… Hemen her şeyi söylemenin ötesi nerededir? Bir sıfır noktası mı? Ya da özgürleşmenin  boğuntu da yaratan boşunalığı mı? Ya da hıristiyanca bir “söyledim kurtuldum” etiği mi? Bu köşede, başka vesilelerle 90 sonrası kültürün bir “söz patlaması” yaşadığı, hemen herkesin acımasızca birbirini kodladığı, adlandırdığı bir kültürel sermaye ve koz savaşına girdiğini yazıp durduk. Hatta “daha otobüse binmeden yanımızdaki insandan rahatsız olacak kadar” elimizde “dışlayıcı” kılavuzların olduğunu da söyledik. Nerdeyse bir tarayıcı (scanner) gibi çalışan gözlerle, alaycı, sinik bir “sıfat makinalarına” dönüştürülmeye çalıştırıldığımızı da ekledik. Bu adlandırma patlamasının son sınırı bir internet ara yüzleri oldu. Hazcı bir itiraf kültürüyle sarmalanan sözlükler özellikle. Ekşi Sözlük defalarca tartışıldığı gibi, bu sıfat enflasyonunun saf ve lezzetli köpüğünü temsil ediyordu. Hemen her şeyin konuşulabileceği, nick’li bir özgürlük cenneti. Bu söz ve sıfat özgürlüğü potansiyel olarak nihilizme meyilli bir özgürlüktü. Kendini her yere eşit mesafede konumlayan, müdahil olunmayan, sadece “söz söylenebilir” kılan cool, güvenli bir coğrafyadan bahsediyoruz. Bu cool dil bir tarafıyla 60’ların Beat Kuşağı’nın zamanla evcilleşen loser(kaybeden) hırçın dilinden, Bukowski’nin direkt söyleyen pornografisine ve  90’ların hazcı, rahatsız Yeraltı Edebiyatı’na ve Palahnuik’in “Dövüş Kulubü” anarşizminin muktedir muhalifliğine kadar uzun bir gelenekten de besleniyor. Ama bu başka bir yazının konusu artık.

 
Şimdi daha ötesine de geçtik; burası gerçek bir “sıfır noktası” oluyor… Ve her sıfır noktası gibi, bir doymanın ve düşüşü muştuluyan marjinal fayda zirvesi… TV’de Okan Bayülgen’in programına saldırmalarıyla gündeme gelen ve bir anda internet fenomenine dönüşen İnci Sözlük işte bu zirveyi ve sıfır’ı temsil ediyor. Bundan ötesi yok; ötesi sadece kara bir delik ya da yeniden başlangıç için Tabula Rasa (Beyaz Levha) artık.  İnci Sözlük Ekşi ile aynı grafik arayüze sahip; hatta önemli ölçüde Ekşi yazarlarından müteşekkil. Sözlüğüm genel anlayışı, bir erkek öğrenci evinin teklifsizliği, açıklığı ve pornografiye varan argo diliyle yürüyor. İnci kasıtlı abazanlık vurgusuyla sapına kadar(!) erkek bir sözlük. İnci hiçbir derinlik kaygısı gütmeden başta cinsellik üzerinden erkek duhulünü meşrulaştıran, kendini tatmin eden bir itirafçılığa oynuyor. Bu itirafçılık kendisini aldatan eski sevgilinin fotosunu siteye eklemeye kadar varıyor. İnci resim ağırlıklı bir siteye gidiyor. Caps kodlu bu eylem hard-porno görüntülere kadar uzanıyor. İnci’nin yanında Ekşi Sözlük, uslu, temiz ve entelektüel bir kolejli çocuk gibi kalıyor. Bu anlamda İnci Ekşi’nin karanlık gölgesi gibi işliyor. İnci’deki kadınlara dönük duhul talep eden dil, okunurken tatmin işlevini de yerine getiriveriyor. Bu bir tarafıyla 80’li yıllarda Tan gazetesinde başlamış; daha medyada yayılmış tecavüzü bile erotikleştiren (aslında okuyucuyu tecavüze davet eden) fantezi-asparagas habercilikle benzerlikler taşıyor; ama ondan kat be kat direkt anlatıma ve ihbarcılığa sahip. Yani anlayacağınız İnci bir anlayışın doyma ve dolayısıyla bitme sinyallerini veriyor. Buradan öte yeni bir dil gelecektir artık.
 
ALİ ŞİMŞEK