Gazze’ye varamamış bir babanın kızına vasiyeti

|

Gazze’ye varamamış bir babanın kızına vasiyeti A Gazze’ye varamamış bir babanın kızına vasiyeti

Her an bir baba Asminsiz kalıyor, her an bir ananın Asminsiz kalan çığlığı dağı, göğü deliyor, denizi yarıyor, ama kimseye duyuramıyor sesini. Ölüm değil, ama  ölümden beter bu ses...

Yüksel Akkaya

Güzel kızım, Asminim Ankara’yı sarmış “kar beyazlığı” içimin karartısını dindiremiyor. Kara kan yağıyor… Kızıla kesiyor her yan…

Evet, kızıl sevdiğimiz bir renk: özgürlüğün, eşitliğin, bağımsızlığın, refahın, ne kadar güzel şey varsa onların bir simgesi olarak… Ama kara karışan bu kan, bu kızıllık o değil…

Güzel kızım, Asminim Gazze’de her ölü beden, her ölü çocuk bana seni çağrıştırıyor… Her an bir kızım, bir Asminim öldürülüyor… Her an bir baba Asminsiz kalıyor, her an bir ananın Asminsiz kalan çığlığı dağı, göğü deliyor, denizi yarıyor, ama, ama kimseye duyuramıyor sesini… Ölüm değil, ama  ölümden beter bu sessizlik yıkıyor beni…

Güzel kızım, Asminim, orada, o Gazze cehenneminde soruyor çocuklar “baba, anne, yok mu bu dünyada başka çocukların annesi, babası?”… Seslerini duyuyorum… Seslerine bir cevap verememenin alçaklığıyla küçülüp duruyorum her gün. Her gün sorup duruyorum hayatın anlamı nedir ki?

Güzel kızım, Asminim, bir kez daha anladım ki bu dünyada kapitalizmin kökünü kazımadıkça bu acılara son vermek de zor.

Güzel kızım, Asminim, bir kez daha anladım ki dinin o korkunç taassubundan kurtulmadıkça insanlığa hayır yok.

Ben, Gazze’ye varıp, kapitalizmin, dinin temellerine patlayamamış bir intihar bombacısı olamadığım için senden özür diliyorum. Beni bağışla güzel kızım, Asminim de diyemeyeceğim. Sakın beni bağışlama: “Baba, Gazze’de Asminler öldürülürken ne yaptın?” diye sor… En azından “Bu memleketteki bu zalimlerin temsilcileri ve  işbirlikçilerine El Zeyid’in o muhteşem pabucunu atamadın mı?” diye sor… Sor ve beni hayatım boyunca utandır…

Güzel kızım, Asminim biliyorum bu işin tek sorumlusu benim. Zira bir cesaret o pabucu kapıp oraya buraya atamadım. Gazzeli çocukların   kapitalizmin, emperyalizmin dinsel taassubu olan düşmanları üzerine bir intihar eylemcisi olarak patlayamadım.

Güzel kızım, Asminim, bütün bunları babanın utancı olarak tarihe not et ve hep sorgula… Sana tek vasiyetim budur…

Gazze’de ölen her çocuk sendin… Gazze’de ölen her çocuğun babası bendim… Güzel kızım ne sana ne kendime sahip çıktım…

Beni bağışlama… Beni Gazze’de emperyalizmin, kapitalizmin, dinsel taassubun öldürdüğü her çocuk için, o zalimlere karşı bir şey yapmadığım için hiç ama hiç bağışlama…